Home Studio Corner, newsletters máis que recomendable

Non me interesa moito, ou máis ben, non estou moi preoucupado por aprender inglés. Pero iso non me impide achegarme a él.
Se non vos importa ter que ler noutro idioma, recoméndovos a suscripción a lista de correo de Home Studio Corner, unha páxina dun enxeñeiro de son como moito sentido do humor e con moi bos consellos que dar. Moitas veces, nesto da producción musical, hai que poñer o foco en cómo fas as cousas e non tanto con qué material contas. Un micrófono de miles de euros nunha mala posición é peor solución que un de cen euros colocado no sitio correcto, captando as frecuencias que ten que captar segundo a túa intención, a túa idea e o instrumento que esteas a empregar. Cando tempos limitación é habitual atopar solucións creativas e efectivas. Ao final o millor disco é aquel que fixeches con catro cousas…

Pregúntome como fai, Joe Gilder, o tipo do blog para facer unha entrada de blog ao día, preparar videotutoriales gratis, outros máis completos para os VIP da súa páxina, atender o seu estudio e ter tempo para levar adiante os “Dueling Mixes” cun amigo que ten. O_o
Está moi ben!

http://www.homestudiocorner.com/blog/

Aquí copio unha entrada do seu blog:

___________________________________ – _________________ ___ ____ ____ __ -___________

Like an ignored fart…

My wife Pam knew this family growing up. They’re a sweet family…with on weird quirk.

They ignore farts.

Pam remembers sitting at the dinner table with them, and someone would let one rip.

And? … Nothing.

No one even cracked a smile. No response.

That reminds me of something that happened over Thanksgiving. We were at my parents’ house, and I decided to play a few samples of a some mixes from my upcoming album. I plugged my iPhone into the stereo and played snippets of two songs.

And? … Nothing.

They just kept playing with the kids.

Like a fart at the oddball family dinner table, they ignored me.

All joking aside, I bet this is a common problem for lots of us musicians. We slave away, pouring ourselves into our music, only to be ignored?

I told this story to one guy who does hip-hop music. He said for him people will listen and then say, “That’s pretty good for a white guy!”

#facepalm

Making music in the home studio can be a lonely world. The truth is, your friends and family like music, but they just don’t listen to it the same way you and I listen to it.

And they definitely don’t recognize the amount of effort we put into making the music.

Moral of the story?

I dunno.

Here are a few:

Make music because YOU want to make it, not because you crave recognition.

Find other musicians with whom you can share your music (who actually care about music and will give you feedback).

Make your music interesting to the non-musicians. (If I can get my wife to dance to one of my songs, I consider that a win.)

’Tis all for today.

Go make some music!

Joe Gilder
Home Studio Corner

Kostia Bogomov = Celso Emilio Ferreiro + Koroiev

celso emilio ferreiro - fábula do home e do lobo

Kostia Bogomov naceu hai tres anos. Un mozo, soldado do exército ruso, intérnase nun souto a beira dun río fuxindo da guerra na cidade. Así comeza.
No interior do bosque, no máis profundo, agarda o centinela do Outro Mundo. O resto vale máis escoitalo. É unha fábula, polo tanto os actantes nesta historia son animais que falan e pensan.

Celso Emilio Ferreiro publica en 1962 “Longa noite de pedra”. Uns cantos días atrás lin o poema que aparece na fotografía, volvín a pensar en Kostia Bogomov como ese soldado que se interna no bosque. Pensei tamén nos animais que aparecían nas anteriores edición de Kostia Bogomov. O por que de aparecer e falar. Lin os poemas de “Longa noite de pedra” e establecín certas similitudes temáticas e simbólicas. Ao pouco xa estaba tentando arranxar algúns poemas para que contaran a historia de Bogomov e os animais do Outro Mundo.

Aquí van dous temas. Son os dous primeiros. Faltan outros tres (quizais máis). Son demos, grabadas a tarde do domingo, un pouco como proba para ver como sona e outra por fixar estructuras de cara o concerto do xoves día 1 con WHY GO. As veces penso que Koroiev é un demo enorme. 😛 Aínda non sei se quedarme con certos detalles. Pero creo que é un bo material para chegar a algún lado. Se queredes axudarme, contactade!! 😉

Enlace ao bandcamp:
https://koroiev.bandcamp.com/album/kostia-bogomov-demo-de-adelanto

01. O Souto do Teixugo.
02. Os Montes de Hermes o Galo
________________________________________________________________

O facebook:
https://www.facebook.com/pages/Koroiev/190667074387822?ref=hl
_______________________________________________________________

Kostia Bogomov nació hace tres años. Un joven soldado del ejército ruso , penetra en un bosque al lado de un río para escapar de la guerra en la ciudad. Así comienza .En el interior del bosque, en lo más profundo , el centinela espera el paso hacia el Otro mundo . El resto es mejor escucharlo . Es una fábula , por lo tanto los actantes en esta historia son animales que hablan y piensan .

Celso Emilio Ferreiro publicó en 1962 ” Longa noite de pedra” Hace unos días leí el poema que aparece en la fotografía , volví a pensar en Kostia Bogomov como un soldado que entra a refugiarse en el bosque. Pensé también en los animales que aparecían en la edición anterior de Kostia Bogomov . He leído los poemas de ” Longa noite de pedra” y establecí ciertas similitudes temáticas y simbólicas. Pronto me puse a tratar de arreglar algunos poemas para contar la historia que me interesaba sobre Bogomov y el Otro Mundo .

Aquí hay dos temas. Son los dos primeros. Faltan tres ( tal vez más) . Son demos, grabados un domingo por la tarde , un poco como prueba para ver cómo suena y para fijar estructuras para el concierto del jueves 1 con WHY GO . A veces pienso que Koroiev es una demo enorme. : P Todavía no sé si quedarme con ciertos detalles. Pero creo que es un buen material para llegar a alguna parte . Si quereis ayudarme , contactarme, please! 😉

Enlace a Bandcamp :
https://koroiev.bandcamp.com/album/kostia-bogomov-demo-de-adelanto

01. O Souto do Teixugo.
02. Os Montes de Hermes o Galo
____________________________________________________________________

en dos años hemos pasado de esto:

Koroiev_moradores_front

mapa del joven Kostia

a esto:

caratula-KOSTIA_2014

y lo que nos queda, querido Kostia.